Voorjaar 2017

Welkom op mijn blog 2017, een nieuwe poging om over ons wel en wee in de Morvan verslag te doen! We zijn al weer twee weken hier en het eerste wat vermeldenswaard is, is het feit dat we eindelijk na jaren supersnel internet hebben! Niet te geloven: we kunnen zelfs filmpjes of  ‘Uitzending gemist’ bekijken en zonder haperen FaceTimen! Eindelijk ja! Al jaren zaten we met ontzettend traag internet (voor insiders 0,5 MB) en werd ons glasvezel beloofd! De palen met de glasvezellijnen waren al tijden in aanleg maar de lijn is uiteindelijk naar hier doorgetrokken. Nu zijn we ontzettend blij met 16,5 MB!

Het huis lag er na 5 wintermaanden zonder onze zorgen goed bij! Droog, geen mankementen, alles werkte en na het openen van de luiken, het aansluiten van het water, de telefoon en internet en in bedrijf stellen van de boiler en de verwarming kon ons nieuwe jaar hier in de Morvan beginnen! We hadden snel alles uitgepakt en een plaats in huis en kasten gegeven. We voelden ons meteen weer thuis!

Terug in de rust en de natuur!

De tuin vraagt zoals ieder jaar de nodige aandacht. Borders uit de winter halen, grasmaaien, heggen snoeien, bloembakken vullen met eenjarigen, planten scheuren en verdelen, onkruid wieden en vogels weer van lekkernijen voorzien. De tuin heeft niet veel geleden afgelopen winter, de meeste planten zien er goed uit en zo te zien komen er genoeg zomerbloeiers tevoorschijn. De clematissen in de border voor het huis doen het goed en vullen zo langzamerhand de heg kleurrijk dicht. De narcissen zijn helaas allemaal uitgebloeid, maar de verschillende tulpen bloeien nog volop.

De natuur om ons heen is in dit jaargetijde weer onbeschrijflijk prachtig! Vele tinten groen, zachtgroene blaadjes aan de bomen, de witte bloesem van de wilde appelboompjes en krentenbomen, veel bermen en bospercelen volledig blauw van de wilde boshyacinten afgewisseld met dieproze koekoeksbloem en witte akkerhoornbloem, felgele koolzaadvelden en opvallend veel wilde orchideeën! Het lijkt wel of het dit jaar allemaal rijker en intenser bloeit. We hebben nog nooit zoveel orchideeën gezien, zelfs een bos vol!  We kijken onze ogen uit en het is intens genieten van zoveel natuurschoon.

Wilde orchideeën in het bos

Het weer geeft een wisselend beeld door overwegend de zon te laten schijnen, af en toe de aarde te voorzien van wat vocht en zo nu en dan wat nachtvorstjes en flink wat wind! Tegen vier uur doen we de houtkachel aan en de warmte zorgt dat het binnenshuis aangenaam is.  De houtstapel is weer eens gecontroleerd, herschikt en opnieuw opgestapeld. Van vriend Eddy konden we een kloofmachine lenen en dikke blokken worden nu extra gekloofd tot een handzaam formaat. Behulpzame vrienden in de buurt hebben is heerlijk.

Over vriendschappen hebben we hier overigens niet te klagen, vooral van Nederlanders maar ook van Fransen. Hier een borrel of een kopje koffie, daar een etentje of een feestje.  Meteen de eerste woensdag al werden verwacht op de Journée de la Forme: een dagje jeu de boulescompetitie spelen mét uitgebreide lunch in de Salle Polyvalente. We hebben meteen weer alle bekenden gezien en gekust! De competitie was gezellig maar koud!

Journée de la Forme

Donderdags hadden we vrienden te eten, vrijdags de verjaardag van Marlies en zaterdag kwam Anita hier eten! In één week hadden we iedereen weer gezien en gesproken en als we nog vrienden gemist hadden, kwamen die de week daarna aan de beurt bij een gezellig etentje in l’Oustalet , een van de oudste restaurants hier in de buurt met reeds een vermelding in de Guide Michelin van 1955 en nog steeds dezelfde uitbater!Voor € 11,50 krijg je een uitgebreid menu. Geen haute cuisine, maar we hebben daar voortreffelijk met 20 personen gegeten en gedronken.

Omdat Hans voor alle zekerheid een vreemd plekje op zijn been wilde laten bekijken door een arts, hebben we kennis gemaakt met de (Nederlandse) huisarts in Ouroux, een dorpje hier 15 km vandaan. Het was een geruststellende en heel ontspannen kennismaking met zowel de arts als zijn vrouw. Sinds 1,5 jaar probeert Raymond Broeders zijn laatste werkzame jaren rustig in de Morvan vol te maken na een (te) drukke praktijk in Oss en dat gaat hem goed af! Zowel hij als zijn vrouw hebben het hier enorm naar hun zin en hebben zich hier definitief gevestigd, waar zowel de Franse als de Nederlandse patiënten blij mee zijn!

In hetzelfde dorp Ouroux heeft onze auto een grote beurt gehad bij het garagebedrijf (Service58) van Job, een andere Nederlander. We hebben veel vertrouwen in zijn kleinschalige garagebedrijf en door de bank genomen is hij aardig wat goedkoper.

Koningsdag in Tilburg hebben we rechtsreeks gevolgd op TV via internet. Zo te zien is die dag heel feestelijk, sfeervol en zonder incidenten verlopen. We worden nog dagelijks via FaceBook op de hoogte gebracht van alle feestelijkheden. Ook konden we nog nagenieten middels tientallen foto’s van wat we gemist hebben van het Koningsontbijt bij ons voor de deur aan de Piushaven! Nederland had dan een typisch nationaal Oranjefeest, hier in Frankrijk waren en zijn natuurlijk de verkiezingen het gesprek van de dag. Het was moeilijk vooraf te peilen waar de voorkeuren van de Morvandiaux naar uitgingen. Sommige affiches werden beklad, Marine le Pen achter tralies getekend, hier en daar kreeg een kandidaat een clownsneus en in ons dorp Montigny waren slechts 2 affiches op het gemeentelijke aanplakbord geplakt! Uiteindelijk had Fillon hier in de gemeente 60 stemmen, Marine le Pen en Macron ieder in de 30 van de ongeveer 200 uitgebrachte stemmen. We zijn héél benieuwd wat de uitslag zal zijn op 7 mei…

Met mijn nieuwe knie gaat het eindelijk de goede kant op. Ik kan heel wat beter uit de voeten in en om het huis in vergelijking met vorig jaar en zelfs met vorige maand. Na wat uurtjes werken in de tuin, behoorlijk wat traplopen, oefenen op de hometrainer die ik van Eddy en Ineke kon lenen en oefeningen in het zwembad in Chateau Chinon is mijn knie ’s avonds nog wel wat dik en warm, maar beduidend minder gevoelig. Op een hinderlijk knikje in de knie na, ben ik behoorlijk tevreden. We hebben vandaag voor het eerst een heerlijke wandeling (bergop nog wel!) van een half uur gemaakt. Dat geeft de burger moed!

   

Ook hebben we vandaag een prachtige tuin bezocht in Brosses, ten noorden van Vezelay. Het was even een eindje hiervandaan, maar leuk om te doen. We lazen een aankondiging op FaceBook van Bourgondische Zaken (een platform voor Nederlanders in de Bourgogne) dat deze tuin de moeite waard is om te bezoeken en dat de entreeopbrengsten ten goede komen aan Jardins et Santé. Dit is een organisatie die therapeutische tuinen aanlegt rondom medisch/sociale centra voor mensen met mentale en lichamelijke handicaps ter bevordering van hun welzijn.

Koolzaadvelden onderweg

Niet alleen het bezoek aan deze tuin was op deze zonnige dag een beleving, maar ook de rit erheen en terug was zeer de moeite waard!

En zo rijgen onze dagen zich hier aaneen met vooral aangename activiteiten en belevenissen. We prijzen ons gelukkig met de mogelijkheden die we hier hebben om volop te genieten van het leven en voelen ons zeer bevoorrecht!

Advertenties

Zomer

Na een nat en fris voorjaar is de zomer hier nu toch echt in volle gang. De tuin en de mensen varen er wel bij, ook al heeft het leven ook hier zo zijn ups en downs.

Begin juni waren we ruim drie weken in Tilburg. Het waren enerverende weken met vrolijke dagen zoals feesten en verjaardagen, tuinreis en andere aangename bezigheden! Tot onze grote schrik ontvingen we echter het bericht dat vriend Nol (60) plotseling in Frankrijk was overleden.

IMG_3931

Nol

Hij was een van de ‘Bourgondiërs’ zoals een WhatsApp groep hier heet en tevens lid van de bouleclub. Dus we zagen elkaar zeer regelmatig en aangezien hij in Delft gecremeerd werd, zijn we met 10 andere ‘Bourgondiërs’ die ook toevallig in Nederland waren naar zijn crematie geweest. Dan merk je meteen hoe hecht zo’n groep vrienden de laatste jaren is geworden en hoeveel steun je op deze momenten van elkaar ondervindt. Ook in de Morvan is zijn overlijden hard aangekomen en herdacht door zowel zijn Nederlandse als Franse vrienden.

En we waren nauwelijks van de schrik bekomen toen we een telefoontje van Henk kregen dat een ander lid van de bouleclub, de Fransman Daniël (61), ook plotseling aan een hartstilstand was overleden. Twee jonge vrolijke en sympathieke mensen in nauwelijks twee weken tijd heengegaan. Dus toen we terug waren in de Morvan, maakten we meteen een begrafenis mee. Dat was wel even een bijzonder moment, aangezien er enkel een bijeenkomst op de kleine begraafplaats in Montigny plaats vond, met veel mensen tussen de graven en de graafmachine(!) op de achtergrond… Vriend Henk sprak een indrukwekkend woordje en verder hielden de burgemeester en de voorzitster van de Club du Temps Libre, waar Daniël een actief bestuurslid van was, een korte toespraak.  Al met al ook weer een indrukwekkende gebeurtenis en heeft het leven hier ook zo zijn donkere kanten.

Een minpuntje van een totaal andere orde is onze bar-slechte internetverbinding. Deze is zó traag (via het telefoonnet) dat een aantal digitale activiteiten niet of nauwelijks plaats kunnen vinden en dat is ook de reden dat ik mijn blog niet meer zo frequent post. Er wordt wél gewerkt aan glasvezel, maar wanneer dat operationeel zal zijn, is nog geheel niet duidelijk. De palen staan er, de kabels zijn  er voor de helft opgehangen en  hopelijk wordt de hele handel ook een keer doorgetrokken naar Vaux. Maar nu ligt het werk alweer een tijdje stil, straks is het vakantie dus als we in oktober snellere internetverbinding hebben, klappen we in onze handen. We zullen het zien… Franse snelheid zijn we onderhand gewend!

Niet alle communicatie verloopt gelukkig digitaal! Een toevallige ontmoeting in de supermarkt is ook aanleiding voor een afspraak. De intentie voor een uitnodiging voor een ‘apéro’ werd min of meer al  uitgesproken door onze Franse tafelgenoten tijdens het Repas de Printemps. Maar we zouden elkaar bellen… totdat we Josette et Joseph in de supermarkt tegenkwamen en er meteen spijkers met koppen gelagen werd: dinsdag half twaalf bij hen op de borrel! Gezien het tijdstip van de dag, verwachtten wij min of meer ook een maaltijd, maar je weet maar nooit bij die Fransen! Gelukkig zagen we bij aankomst de barbecue al klaarstaan, dus we hadden goed gegokt! We kregen een korte rondleiding door het huis en de tuin en toen ook de andere vrienden Henri et Annique gearriveerd waren, werden de borrels ingeschonken en kleine hapjes gepresenteerd.  Daarna de spiesjes en worstjes van de barbecue, vergezeld van chips en brood en natuurlijk veel wijn! De Franse kazen ontbraken ook dit keer niet en als toetje kwam een kersenclafoutis op tafel. Toen wéér zoete brioche, koffie en als uitsmijter allerlei digestieven!

 

Tegen zessen waren we thuis, doodmoe van het aanhoren van veel Franse verhalen vooral over de viservaringen van de twee visvrienden! Er werd véél gelachen en wij lachten maar mee, ook al konden we niet alles verstaan.

Zondag maakten we weer een ander repas mee!

IMG_3912

Het jaarlijkse ‘Repas Escargots’ van de Club du Temps Libre stond op het programma. De vorige maaltijd  (het Repas de Printemps) was erg leuk om mee te maken. Er werd tussen de gangen door dus véél gedanst op muziek van een ‘eenmansorkest’ en tevens werd een loterij gehouden om de kas te spekken! Met zo’n kleine honderd etende, dansende en drinkende mensen in een warme zaal was het een amusante boel (maar lange zit!) en we waren héél benieuwd naar deze nieuwe ervaring!

We werden dit keer aan een andere tafel geplaatst tussen enkel Fransen, die we voor de helft wel kenden van de bouleclub. Zoals we verwacht hadden, werd er tussen de gangen door weer veel en enthousiast gedanst. Toen Annique mij uitnodigde om ook met haar een dansje te wagen, kun je dat natuurlijk niet weigeren. De maaltijd was een succes: vooraf meloen met ham, daarna 12 escargots, toen nogmaals 12 escargots, een gang groenten, een gang kaas en als afsluiting taart. Tegen zeven uur hebben we de koffie maar gelaten voor wat het was en zijn doodmoe van alle indrukken huiswaarts gekeerd.

Ook thuis staan we regelmatig in de keuken om voor vrienden en familie iets lekkers op tafel te zetten. Gelukkig kunnen we hier in Frankrijk wat culinaire zaken betreft ons hart ophalen, ook al is af en toe eten ‘over de grens’, zoals een Indische maaltijd bij vrienden ook niet te versmaden! Afgelopen week heb  ik zelfs met onze Canadese buurvrouw Jane in de keuken gestaan om haar een ‘Indische rijsttafel’ te leren maken. Zo zie je maar, we zijn van alle markten thuis!

Lid zijn van de bouleclub is een aangename manier om je tussen de Fransen te begeven. Behalve de vele ´merdes´ hoor je toch ook allerlei nieuwe woorden en wordt het steeds makkelijker de Franse taal te verstaan. Zelfs uit mompelende scheve monden van de oude ‘bon-amies’! Buiten het spel is er ook tijd om te genieten van een stukje taart of een apéro (bijv. een traditionele Crémant de Bourgogne) vanwege een verjaardag of een andere feestelijke gelegenheid. Het is een fanatieke groep van spelers en er wordt serieus gespeeld. Dus als ik mijn dag niet heb….

IMG_3877

Crémant de Bourgogne en koekjes

 

Naast deze ‘sport’ hebben we ook twee maal per week de gelegenheid om mee te doen met de aqua-gym in het gemeentelijke zwembad van Chateau Chinon. Tot half augustus worden deze lessen gegeven als extra activiteit, omdat er nu geen schoolzwemmen meer is. De lessen worden gegeven in een mooi klein en heerlijk verwarmd zwembad, gebouwd op de restanten van het oude kasteel. Samen met enkele Nederlandse vriendinnen probeer ik twee keer per week mee te doen.

Twee weken terug hadden we onze dochter Marie Cécile met schoonzoon en kleinzoon te logeren. Héérlijk om zo’n kleintje van bijna 4 maanden een aantal dagen intensief mee te mogen maken. Toen zijn ouders twee dagen alleen op stap gingen, kregen wij de gelegenheid om voor Wout te zorgen. Het ventje heeft zich voorbeeldig gedragen; hij had het goed naar zijn zin en wij dus ook! We hebben veel buiten kunnen leven, want het was aangenaam warm weer met zelfs enkele hete dagen.

Hans is ondertussen weer een kleine week met de trein teruggegaan naar NL, met name om zijn vader (alweer 96 jaar!)  in het verpleeghuis in Vlissingen te kunnen bezoeken en gelijk enige noodzakelijke administratieve zaken af te handelen en is met Marie Cécile c.s. mee terug naar de Morvan gereisd. Ik ben hier gebleven om voor het huis en vooral de tuin te zorgen.

De tuin ziet er momenteel prachtig uit en we hebben veel resultaat van ons werk. Hans heeft een vlonder over het lelijke betonnen terras in de benedentuin gemaakt en dat ziet er aangenaam uit. In het voor- en najaar is dat een heerlijk beschut plekje om te zitten, aangezien daar dan net (al of nóg) wat zon komt.  De paden rond de borders zijn wat recht getrokken, van onkruid ontdaan en voorzien van een extra laagje grind. In de nieuwe border aan de voorkant kunnen we nu ervaren wat alle planten doen die we er vorig jaar in gezet hebben. De clematissen groeien en bloeien  goed en alle andere planten lijken ook prima aangeslagen te zijn. De eenjarige in de potten op het balkon staan ook in volle bloei! Het is weer echt genieten van de tuin. Naast de vele vogels hebben ook de eekhoorns de voedersilo´s met zonnebloempitten gevonden en halen allerlei capriolen uit om de zaadjes soldaat te maken. Dassen scharrelen ’s avonds laat rond het huis en aan de bosrand is af en toe een ree te zien. Ook de koeien grazen weer in de wei achter ons huis. In de compostbak woont weer een slang…

En verder…

Hier of daar een etentje of borrel, een feestje met vrienden, een wandeling als mijn slechte knie het toelaat, een uitstapje, een concert, een voetbalwedstrijd, de tour de France, ons wekelijkse bezoek aan de Auberge de Montigny voor ‘le soir Hollandais’, het vuurwerk op quatorze juillet en allerlei andere triviale zaken. Ondertussen staat de wereld op zijn kop. De ontwikkelingen rond de vluchtelingen, de Brexit, aanslag in Nice, toestanden in Turkije, Syrië, VS ontgaan ons niet en volgen we met bezorgde belangstelling.  Daarmee verdwijnen internetproblemen, een slechte knie of een hittegolf volledig naar de achtergrond.

Club du temps libre en een klein reisje

Club du jeu de boules et club du temps libre.
Om lid te worden van de jeu de boulesclub van Montigny is het gebruikelijk dat je ook lid wordt van de ‘Club du temps libre’, de vrijetijdsclub of de gezelligheidsvereniging. Iedere maand worden er activiteiten georganiseerd waar je aan kunt deelnemen. Deze maand is er een lentemaaltijd (Repas de Printemps) en we zijn van plan om a.s. woensdag er een kijkje te gaan nemen. We moeten er al om 12.00 uur zijn en we zijn heel benieuwd hoe dat verloopt. Er is een tafelschikking en tussen de gangen door zal er gedanst worden, dus prettig voor ons frans en onze conditie!

Vorige week werd er ook een ‘Rifle’, een bingomiddag georganiseerd. Het is de taak van Henk om dan voor de drankjes te zorgen, maar aangezien hij verhinderd was, hebben Marlies en ik de bardienst gedraaid. Reeds om half twee heb ik acte de précence gegeven om de zaal in te richten en om drie uur begon het feest waar zo’n 75 deelnemers kans hadden op pakketten levensmiddelen, hammen, champagnes, whisky en bonnen voor vlees en supermarkt .

1-IMG_3790

Opperste concentratie! 

Erg druk hebben wij het echter niet gehad met het uitdelen van biertjes, ciders en blikjes limonade; daar was de concentratie te heftig voor, maar na afloop lag er tóch zo’n €100,- in ons mandje. Om 19.00 uur was de laatste ronde pas afgelopen en daarna moest er nog opgeruimd en geborreld worden! Enfin, met een rammelende maag en vermoeide benen was ik tegen achten thuis, maar ik hoor er nu wél bij, bij de ‘Commune’ wel te verstaan! Actief lid van de bouleclub én mij ingezet voor de gemeenschap, dát werd gewaardeerd!

Voor de Auberge de Montigny heb ik op verzoek van patron Yves zijn gewijzigde menukaart weer vertaald in het Nederlands. Als dank kreeg ik een terrine met huisgemaakte paté. Héérlijk, maar voor ons twee te veel en niet bevorderlijk voor onze cholesterol, dus hebben we de deelnemers van de bouleclub ervan mee laten genieten. Hans kwam met een schaal vol belegde stokbroodjes naar de boulebaan en alle spelers hebben het zich goed laten smaken. Hannah (zoals de Fransen mij noemen) staat nogmaals genoteerd als een gewaardeerd clublid! De keer daarop werd ik thuisgebracht!

1-IMG_3762

In actie bij de bouleclub

Twee dagen op stap
Om ook weer eens een ander stukje van Frankrijk te zien, hebben we afgelopen twee dagen een kort reisje naar de Loire gemaakt. Eerst door de noord-westkant van de Bourgogne naar Gien, waar we weer eens een kijkje in de fabriekswinkel van de ‘Faïance de Gien’ genomen hebben. We hadden de indruk dat het porselein er steeds duurder werd en de dessins steeds drukker, dus hebben we ons keurig in kunnen houden en niets meer aangeschaft.
Vervolgens in Orléans, de stad van Jeanne d’Arc, heerlijk wat indrukken opgedaan van een ontspannen en frisse historische stad en natuurlijk de kathedraal bewonderd.
In het historische Loirestadje Beaugency, tussen Oréans en Blois, hadden we een kamer gereserveerd in een heerlijk klassiek frans hotelletje, Les Templiers. Ook dat was een schot in de roos! Het stadje ademt de sfeer van eeuwen terug en we dwaalden door oude straatjes boordevol historische bezienswaardigheden. De oude brug over de Loire, de abdijkerk Notre Dame, het renaissance stadshuis, delen van het kasteel en overige huisjes, pleintjes, straatjes, trapjes, watergangen en fonteintjes.

 

We vonden er tevens een prima restaurantje waar we goed gegeten hebben. Na een uitstekend verblijf in ons hotel, goede nachtrust en heerlijk ontbijt vertrokken we met regen weer richting de stad Bourges. We probeerden nog even van het indrukwekkende kasteel Chambord een glimp op te vangen, maar het kasteel lag in de mist en we hadden geen zin om een eind door de motregen te lopen om het van dichtbij te bekijken. In Bourges was het even droog en dat gaf ons de mogelijkheid om wat van de stad te zien. Ook hier was het heerlijk om door een eeuwenoude stad vol geschiedenis rond te lopen en te genieten van de vele bezienswaardigheden. We hebben ons even laten verwennen met koffie en taart in een sympathieke kleine lunchroom en teruglopend naar de parkeerplaats werden we helaas overvallen door een fikse regenbui. Óp naar Nevers dan maar, voor enkele boodschappen die nog op ons lijstje stonden. Het was jammer van het matige weer, maar we hebben genoten van deze twee dagen toeren door dit stukje van Frankrijk.
Terug in de Morvan werden we verwelkomd door een forse onweersbui! Vlug de warmte opgezocht tussen onze Morvanvrienden op de wekelijkse vrijdagborrel! Het mag dan een fris en wisselvallig voorjaar zijn, we hebben het goed naar ons zin gehad deze eerste weken in de Morvan. We zien regelmatig allerlei beestjes een bezoek brengen aan onze tuin. Twee eekhoorns hebben de voederplaats van de vogels gevonden en de bonte spechten doen zich ook te goed aan de vogelpindakaas. We horen bijna iedere dag de hop, de nachtegaal en de wielewaal tussen al de andere kwetterende voorjaarsgasten. Verder hebben we dassen, vosjes, reeën en wilde zwijntjes in de buurt gespot. Het is druk in de Morvan!

Volgende week vieren we hier nog enkele markante momenten en dan vertrekken we donderdag weer voor enkele weken naar NL om een aantal verjaardagen en het jaarlijkse tuinreisje mee te maken, maar vooral ook kleinkinderen weer te kunnen knuffelen.

We kijken er naar uit!

Een nieuwe poging

Ik ga maar weer eens proberen iets op mijn blog te krijgen…  Enkele volgers vroegen zich af waarom ze van mij niets meer te lezen kregen. Het probleem lag bij onze internetverbinding die vorig jaar hier in Montigny zó slecht was, dat ik geen enkel bericht gepost kreeg. Niet dat het dit jaar veel beter is, maar het is het proberen waard. Volgens insiders is er afgelopen tijd wat gesleuteld aan de voorzieningen die de internetverbindingen in onze omgeving moeten optimaliseren, maar daar merken we tot op heden nog niet veel van. Enfin, wij zijn er weer en gaan met veel genoegen een nieuwe periode in ons Franse huis tegemoet.

We zijn in Februari al een weekje hier geweest en hebben toen vooral veel snoeiwerk in de tuin verricht. De fruitbomen, heggen en rozen  zijn flink onder handen genomen en dat is nu goed te merken. Er zit veel bloesem in de fruitbomen en hopelijk gooien nachtvorstjes geen roet in het eten en hebben we komende zomer en herfst lekker veel fruit! Nu moeten nog even bijen en hommels aan het werk!

Het is tot nu toe koud en nat geweest in de Morvan, maar sinds we hier zijn, worden de dagen steeds warmer en hebben we vandaag zelfs buiten kunnen eten! Er zijn weer veel klusjes te doen, maar de tuin trekt toch het eerst! Hans heeft met de hogedrukspuit de terrassen onder handen genomen en ik heb mij vooral tussen het groen begeven: potplanten in het zonnetje gezet, borders uit de winter gehaald, zaaigoed verspeend etc. Vriend Piet heeft tot onze verrassing gisteren het gras al gemaaid! Je ruikt, hoort, voelt en ziet de hele dag de lente om je heen: vers gemaaid gras, vogeltjes vliegen af en aan, de boer brengt en haalt de hele dag koeien van de ene naar de andere wei, met een beetje zon vliegen de veldbloemen de grond uit, bermen zijn al blauw van de boshyacinten, hommels, vlinders en lieveheersbeestjes komen te voorschijn en het zachte groen van de bomen is een lust voor het oog! Ook kijken we weer uit op een vol meer! Het water staat behoorlijk hoog en dat is toch altijd een mooi plaatje!

Er wordt de komende tijd weer flink in huis geklust. We verblijven hier nu voor het elfde jaar en er gaat wel eens wat mis met de voorzieningen. Zo hebben we pech met de boiler die geen warm water meer geeft, dus die wordt vervangen.  We hebben gisteren een nieuwe in Nevers opgehaald en die wordt vrijdag gemonteerd. Het is even een uurtje rijden naar Nevers, maar het is een prachtige tocht tussen de momenteel felgeel bloeiende koolzaadvelden. We maken als we in Nevers moeten zijn altijd even gebruik van de situatie om enkele ‘magazins’ met  faillissementsverkoop  te bezoeken en onze slag te slaan. De terugweg  heerlijk rustig ‘binnendoor’ gereden en dat is bovenal genieten van het schitterende voorjaarslandschap van westelijk Bourgogne!

Volgende week komt de aannemer de afvoer van het toilet repareren die aan het eind van ons verblijf vorig jaar ging lekken. Het duurde even voordat een en ander met de verzekering geregeld was en de aannemer tijd voor ons had, dus hebben we de reparatie ervan naar dit voorjaar verschoven. Gelukkig hebben we op de bovenverdieping wél een goed werkend extra toilet en een aparte boiler zodat we niet onthand zijn!

We hebben afgelopen jaren altijd een beetje apart geleefd van de Fransen. Dat was niet onze keuze maar het  is moeilijk om wat meer contact met ze te krijgen en er doen zich zodoende maar weinig gelegenheden voor om onze kennis van het Frans te oefenen. Via onze vriend Henk mocht ik vorig jaar een paar keer als introducé meespelen bij de Jeu de Boules club in Montigny. Dit jaar ben ik lid van de pétanqueclub geworden en aangezien het een onderdeel is van de ‘Club du temps libre’ hebben we gelijk onze contributie betaald voor deze gemeentelijke ‘gezelligheidsclub’ en mogen we beiden meegenieten van verschillende activiteiten. In mei gaan we bijvoorbeeld al meedoen met het ‘Repas de Printemps’ en in juli met het ’Repas Escargots’.  Het zijn van die welkome gelegenheden waar we wat sneller en hopelijk intensiever contact met de Fransen hebben. Ze geven ons in ieder geval het gevoel dat we welkom zijn en ze zijn er trots op dat ‘les etrangers’ zich bij hen hebben aangesloten. We zijn nu met vijf Nederlanders en een Engelsman bij de club.

Overigens hebben we aan contacten met Nederlanders hier in de Morvan geen gebrek! Morgen viert  vriendin Marlies haar verjaardag en zien we al onze vrienden weer, vrijdag is het wekelijkse (Nederlandse) borreluurtje in het dorpscafé en eten we daar ook, zaterdag komen onze vrienden Ko en Vera  uit Settons hier eten en ook met onze klusjesman en aannemer spreken we gewoon Nederlands.  Soms maakt dat het leven hier wel zo gemakkelijk!

 

Hittegolf

Het is al bijna drie weken heet, snoeiheet! We snakken onderhand naar een verkoelende regenbui of één dagje wat minder dan boven de 30 graden op de thermometer. Niet alleen wij, maar ook de planten in de tuin, het gras, de dieren en met name de vogels hebben last van de hitte. Een aantal al reeds weelderig bloeiende planten, zoals de hortensia’s, zijn gewoon verbrand!

We houden ons maar rustig! Doen in de ochtend als het nog niet zo heet is een boodschapje en de hoogst noodzakelijke kleine huishoudelijk karweitjes. Verder  lezen we veel, kijken naar de Tour de France en doen een dutje. Soms nemen we een duik in een verkoelend bad bij vrienden of in het meer. Af en toe betrekt de lucht, waait een warme wind naar binnen en denken we: hoera, onweer!?  Maar niets daarvan… ’s Avonds laat koelt het gelukkig een beetje af en zetten we alles tegen elkaar open om het huis weer wat ‘lucht’ te geven en te kunnen slapen.

Het is ook een beetje te warm om lang in de keuken te staan, dus stellen we ons menu bij met frisse salades en eten binnen! Alleen het ontbijt genieten we ’s morgens vroeg nog op het balkon, maar verder zoeken we ons heil  vooral binnen in huis.

Bij de eerste warme dagen heb ik mij nog wel in de tuin gewaagd, heb de aalbessen geplukt en zelfs 10 potjes jam gemaakt.

IMG_3266

Maar écht werken in de tuin komt er niet of nauwelijks van. ’s Avonds laat geef ik de planten in de bloembakken water en houden zorgvuldig de wortels van de clematissen nat, die we dit voorjaar aan de voorkant geplant hebben. Tot nu toe doen ze het gelukkig goed en de meesten zien er fris uit! Laten we hopen dat we ze dit keer wel goed door de seizoenen krijgen.

IMG_3247

Machiel en Marieke met Eva hebben op hun terugreis uit de Cevennen hun vakantie hier in Vaux  afgesloten. Marie-Cecile en Robin zijn hun vakantie bij ons begonnen. Het is heerlijk om je kinderen tijdens hun vakantie hier een beetje te kunnen verwennen en we zijn blij dat ze ons (én de barbecue!) in Frankrijk weten te vinden! MC en Robin hebben ’s nachts buiten op het balkon geslapen. Het was daar onder de klamboe beter toeven dan boven onder de pannen! Op de dag dat de zon een beetje minder fel scheen, hebben zij het bootje weer eens van stal gehaald en met Hans samen nog een poosje op het meer gevaren. Het water in het meer is nu heerlijk van temperatuur en aangenaam om in te zwemmen. Het heeft heel hoog gestaan, maar zakt nu iedere dag een beetje en de eerste kruinen van boompjes op de eilandjes komen weer boven water.

IMG_3300

We hadden vriend Ko voor zijn verjaardag een uitstapje naar het mijnbouwmuseum in La Machine cadeau gedaan. Op 8 juli heeft dat plaats gevonden en dat was een indrukwekkende ervaring. Eerst hebben we geluncht  op een heel bijzonder plekje in de buurt van het stadje Decize. 1-IMG_3282Hans had dit restaurantje aan het Canal Lateral de la Loire met de mooie naam ‘Le Raboliot’ op internet gevonden en het was werkelijk  een pareltje!  We hebben er onder de goede zorgen van  de uitermate vriendelijke gastvrouw heerlijk buiten gegeten onder de oude lindeboom. Het was die dag gelukkig een beetje koeler.

IMG_3286

In het mijnbouwmuseum was veel te zien over de interessante geschiedenis van deze mijn. Het stadje La Machine is vernoemd naar een vanuit België (Luik) geïmporteerde machine, die in de 2de helft van de 17e eeuw in dit stadje werd geïnstalleerd om de winning van de steenkool, waarmee al in die 15e eeuw was begonnen, te vergemakkelijken. Tot 1974 heeft de delfstofwinning hier plaatsgevonden. Nu kun je in het museum, dat onderdak kreeg in de voormalige kantoorgebouwen van de steenkoolmijnen, zien hoe het er destijds in een mijn  aan toe ging, met niet alleen aandacht voor de zware arbeid, maar ook voor het dagelijkse leven en de ontwikkeling in het stadje.

IMG_3293

Daarna mochten we met helm op  en mijnlamp in de hand onder leiding van een gids de mijn in! Hij liet ons onder de grond de stut-technieken zien en de manier waarop de steenkool werd ontgonnen: van het opblazen met dynamiet tot en met het afvoeren van de kolen. Helaas was het zo’n technisch verhaal in héél rap Frans waar we maar de helft van begrepen, maar we hadden in ieder geval een indruk hoe zwaar het werk onder de grond voor de mijnwerkers door de eeuwen heen moet zijn geweest. In de mijn was het warm en benauwd, dus we waren blij toen we na 1 ½ uur het daglicht weer zagen en ‘frisse lucht’ konden happen!  Al met al een  boeiende dag en we hebben alle vier enorm genoten van Ko zijn cadeau!

IMG_3305

Bij onze wekelijks vrijdagborrel in het restaurant van Montigny zit tegenwoordig een nieuwe gast aan tafel en voelt zich duidelijk thuis tussen al die Nederlanders! Wie niet?

Vogels, bloemen en brocantes

IMG_3192

Wilde orchideeën

Uitstapjes:

We wisselen de klusjes in huis en tuin regelmatig af met een bezoek aan het een of ander of maken een tochtje door een ander deel van de Morvan. Zo gingen we op Hemelvaartsdag naar de brocante in Bazoches. In het schilderachtig dorpje Bazoches in de buurt van Vezelay, staat het werkkasteel van de beroemde maarschalk Vauban (1633-1707), militair ingenieur en bouwmeester van verschillende vestingsteden (waaronder een deel van de vestingwerken in Maastricht), citadellen en bastions in Frankrijk, België en Nederland. Hij krijgt van de Fransen veel eer en aandacht, in tegenstelling tot zijn zeer gewaardeerde Nederlandse concurrent en tijdgenoot Menno van Coehoorn, die wij nauwelijks kennen. In het kleine kerkje van Bazoches heeft Vauban een praalgraf en zijn hart is later door Napoleon in Parijs ondergebracht.

Alleen al de prachtige tocht er heen was volop genieten! We kwamen door verschillende pittoreske gehuchtjes en dorpjes. Overal bloeiden kleurrijke bermen vol akeleien, koekoeksbloemen, margrieten, akkerhoornbloem, klaver, boterbloemen, fluitenkruid en hellingen vol gele brem. We blijven ons verbazen over zoveel kleuren en bijzondere planten. We kwamen zo maar langs de weg in een stukje bos een bijzondere orchidee tegen: een purperorchis. We zien in de Morvan veel in het wild groeiende orchideeën; in onze tuin staat ieder jaar een groepje van zo’n 12 paarse orchideeën (rietorchis?) bij elkaar in het gras; zó maar een keer aan komen waaien! Maar dit exemplaar vonden we wel héél bijzonder en zijn er zelfs even voor teruggereden om er een foto van te maken.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Purperorchis

Ook de vogels mogen zich nog steeds in onze belangstelling verheugen!  Op een eerder tochtje zagen we wel drie keer een hop en vorige week vloog er eentje onze tuin voorbij! Twee bonte spechten hebben de pindakaaspot in onze appelboom leeggegeten en doen zich nu te goed aan de zonnebloempitten op de voedertafel naast ons huis. Ze laten zich echter moeilijk fotograferen. Zodra we verdekt stelling innemen om ze vast te leggen, zijn ze verdwenen. Jullie moeten het dus doen met deze wat vage foto.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bonte specht snoept uit de pindakaaspot

Maar verder is het een komen en gaan van allerlei leuke fluiters, tjilpers en piepers! In de verte klinkt het doedeljoho van de wielewaal; ’s morgens worden we gewekt door het afwisselende en doordringende wijsje van de zanglijster en de buizerds laten de onderkant van hun prachtige vleugels bewonderen door regelmatig over ons huis en tuin te vliegen. We kennen ondertussen als échte vogelaars vele vogelnamen! Jullie begrijpen dat de verrekijker altijd onder handbereik staat.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA                   OLYMPUS DIGITAL CAMERA

In Bazoches kwamen we natuurlijk voor de rommelmarkt, de brocante. Je kunt merken dat het nog vroeg in het seizoen is, want er zijn nog veel leuke oude spullen te bewonderen.OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Ik had mijn oog laten vallen op geëmailleerde kannetjes van twee liter met een klein tuitje aan de onderkant. Het leek mij leuk ze te gebruiken voor wat plantjes tegen de buitenmuur, maar ik had geen idee waar ze ooit voor gediend hadden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Leuke kannetjes…

We kochten er drie en thuisgekomen snel op internet gezocht wat hun functie is geweest. Bleken het kannetjes voor een darmspoeling (lavement of klisma) te zijn geweest! Ook wel in ziekenhuizen gebruikt om medicijnen toe te dienen (vóór het tijdperk van het infuus). Enfin, ze staan best leuk met een geranium erin…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Zou dat nog wat zijn?

Bij een van de kraampjes verkocht een dame (in het wild geplukte) bosjes met bijzondere plantjes. Het bleken wilde asperges te zijn: korenaarasperges. Het zijn eigenlijk geen asperges maar een soort groene stengels en bloemen van een hyacintachtige plant. In Frankrijk vind je ze in het wild, maar ze worden in Nederland ook wel gekweekt. We kochten twee bosjes en aten ze ’s avonds volgens receptuur van de verkoopster bij stukjes eendenborst! Ze smeken heerlijk zacht en ze hebben wel wat weg van asperges. Een heerlijke verrassing!

IMG_3210

Korenaarasperges

IMG_3218

Ko 75 jaar!

Afgelopen zondag waren we welkom op de 75ste verjaardag van vriend Ko van Vliet!

IMG_3215

Taart en een zonnetje in Les Settons

IMG_3217

La vie en France

In les Settons scheen een heerlijk verjaardagszonnetje en Vera had weer voor een prachtige taart en verschillende heerlijkheden gezorgd.  De Franse overbuurvrouw Marie-Claude maakte ‘la vie en France’ compleet. Als cadeautje brengen we met Ko en Vera in juli een keer een bezoek aan het mijnbouwmuseum in La Machine. Daarover later meer.

IMG_3084

Piet in zijn element…

En tussen alle feestelijkheden en uitstapjes wordt er ook nog hard gewerkt. Piet maait het gras regelmatig en wij onderhouden de rest van de tuin, repareren het hek, maken de muur die naar beneden loopt klaar voor een opknapbeurt, poetsen en onderhouden het huis, repareren kleine mankementen en doen de boodschappen. Een heerlijke tijd voor pensioengenieters!

IMG_3202

en onze nieuwe rozen bloeien!

Expo, exquise, extase, exit!

IMG_3067

De expositie van quiltwerk

Vriendin Carla maakt prachtige quiltkleden (‘patchwork’ stond op de affiches van de tentoonstelling) en nam tijdens haar verblijf in Frankrijk wekelijks deel aan een werkgroep quiltwerk. In de bibliotheek  van Chateau Chinon zijn momenteel hun resultaten tentoongesteld en wij zijn er natuurlijk een kijkje gaan nemen. Alhoewel niet van alle doeken de stijl ons erg aansprak, zijn het  stuk voor stuk prachtige kunstwerken en zonder bevooroordeeld te zijn, springen vooral de werkstukken van Carla  er qua vormgeving en prachtig kleurgebruik bovenuit. Ze gebruikt heel ingewikkelde geometrische patronen die veel doen denken aan Moorse kunst.

IMG_3050 IMG_3053

De 75ste  verjaardag van Yvonne

Het mag best even gememoreerd worden:  wanneer je al jaren zelfstandig en actief in Frankrijk woont en leeft, een tuin onderhoudt als een plaatje uit een tuinglossy, altijd met ideeën komt voor een uitje, een activiteit of een etentje, allerlei  lichamelijke (ouderdoms-) klachten weet aan te pakken en te overwinnen, dan is de 75ste verjaardag van oud-collega en vriendin Yvonne echt een bijzondere mijlpaal! Aangezien ze vorig jaar voor haar Nederlandse vrienden in Frankrijk flink heeft uitgepakt met een geweldige lunch buiten in het zonnetje bij het ‘Entrepôt de la Gare’ in Vandenesse, heeft ze besloten haar verjaardag dit jaar in de meivakantie enkel met haar familie te vieren. Maar Yvonne zou Yvonne niet zijn als ze op de dag zelf ook niet iets leuks organiseert, dus nodigt zij zo’n twaalf vrouwen uit voor een ‘Ladies Coffee’ als iedereen in plaats van een cadeau zelf iets meebrengt om te snoepen! En daar maken haar Bourgondische vriendinnen graag gebruik van.  Er is een keur aan zelfgemaakt gebak en  bij de champagne snoepen we van kleine hartige hapjes. Niet alleen Yvonne heeft genoten van deze onverwacht zonnige dag! Voor de mannen thuis hebben we wat ‘left-overs’ meegenomen…

IMG_3083

Een exquise ontdekking

Je zou het in dit deel van de Bourgogne niet verwachten, maar voor een beetje behoorlijk restaurant moet je écht een heel eind rijden. Hier in de buurt ben je op één of twee hotels na, al gauw uitgepraat. We proberen af en toe wel eens iets nieuws, maar meestal stijgt het niveau niet boven een gemiddelde pizzeria uit en blijft het bij een enkel bezoekje. Als we horen dat het nieuwe ‘Le Relais du Morvan’ in Chateau Chinon een aanwinst is, loopt ons bij deze naam nou niet meteen het water in de mond. De associatie met een chauffeurscafé is echter zeer onterecht want het is een geheel onfrans modern ingericht restaurant met een uitstekende kaart! Mooie traditionele gerechten, een keurige bediening in een aangename ambiance. Er valt weer wat te kiezen in Chateau Chinon! (Ook al is de pizzeria wel weer gesloten.)

IMG_3158[1]

Maar er zijn een eindje verderop  nog wel meer pareltjes! Met onze logés Jacq en Ria zijn we vorige week na een bezoek aan Vezelay gaan lunchen bij restaurant ‘Les deux Ponts’ in Pierre Perthuis. We hebben er wel vaker gegeten en het is altijd een feestje! Een beperkte maar mooie kaart maakt kiezen niet moeilijk en de aangename ruimte en omgeving voegen echt iets toe. De gerechten zijn heerlijk en worden mooi opgediend. We hebben de koffie buiten op het terras onder de platanen gedronken, om ook even van de zon te kunnen genieten! Het restaurant ontleent zijn naam aan de twee bruggen boven elkaar over het riviertje de Cure, één oude romeinse brug en een nieuwe hoog er boven.   Een verstild, idyllisch plekje!

Zomer 2009 (62)

Extase, opgetogen!

Toen vlak voor Pasen twee bomen voor onze deur omvielen, kwam enkele dagen later de burgemeester zelf eens even poolshoogte nemen en beloofde ons deze gevaarlijke situatie bij de sous-préfecture aan te kaarten. We verwachtten er niet veel van, aangezien zijn eerdere acties om de eigenaren te activeren op niets waren uitgelopen. Wat schetst onze verbazing toen we vorige week een grote grijper aan het werk zagen! Een gigantische machine (woodcracker) die de dode bomen als luciferhoutjes in zijn klauwen vastgrijpt, ze doorsnijdt, optilt en in het bos neer legt! In een paar uur tijd was zo’n 20tal meest gevaarlijke bomen opgeruimd.

IMG_3104OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

We hebben met bewondering staan kijken naar dit staaltje ongekende krachtpatserij. We vermoeden dat de eigenaren flink in de buidel moeten tasten voor deze klus! Buiten de huur van de machine en de oplegger, de machinist op de mammoet waren er nog drie mannen extra in de weer om het verkeer te regelen en  takken op de rijbaan weg te werken. We zijn benieuwd bij wie nu het initiatief lag voor deze operatie; de eigenaren of de sous-préfecture. Daar zijn we nog niet achter. Het belangrijkste is dat de bomen nu in ieder geval geen gevaar meer opleveren.

Politieke dorpsgerommel

In Frankrijk wordt de burgemeester  door de leden van de gemeenteraad uit hun midden gekozen.  Sinds mei van vorig jaar koos de gemeente Montigny-en-Morvan een nieuwe burgemeester, tot grote verbazing en verdriet van de oude. Hij dacht met algemene sympathie weer voor een nieuwe periode herkozen te worden, maar de arme Serge werd verslagen en vervangen door Guy. Nieuwe bezems vegen schoon en Guy ging voortvarend met zijn erebaantje aan de slag. Wellicht wat ál te voortvarend want hij is nu al demissionair!  De verwijten dat hij te veel eigenhandige beslissingen nam, zonder de gemeenteraad  daarin te betrekken en té veel ‘met zijn duimen onder de revers liep’, hebben hem de kop gekost. Er was al eerder een gemeenteraadslid op moeten stappen en vorige week hing een van de wethouders met een lange staat van dienst zijn alpinopet aan de wilgen. Een open brief met adhesiebetuigingen aan het adres van deze (oud)wethouder, ondertekend door twee eerdere burgemeesters werden huis aan huis verspreid. De brief eindigt met een cri de coeur: “Tu est simplement, oui simplement UTILE  Jean-Pierre et cette qualité na pas de prix!” Hij wordt uit de grond van hun hart bedankt voor alles wat hij al jaren voor Montigny heeft gedaan. Crisis dus in deze gemeente ter grootte van een postzegel. Exit drie gemeenteraadsleden, inclusief de burgemeester! Wordt vervolgd…

IMG_3090

Eerste weken in April 2015

IMG_3044

We zijn al weer ruim twee weken in Vaux, dus het wordt hoog tijd dat we nieuwe belevenissen gaan beschrijven. We vonden het huis na vijf wintermaanden in een goede staat terug. Alles werkte nog, geen vocht, geen ongedierte en geen verrassingen. Fred had voor onze komst de luiken al geopend en de verwarming aangezet. Dat is altijd aangenaam binnenkomen!

Wij hebben zelf eerst de waterleiding weer aangesloten, de boilers vol laten lopen en gelukkig nergens lekkages kunnen ontdekken. Het huis heeft met de vrij zachte winter van afgelopen maanden weinig geleden. Ook de tuin lag er goed bij en de eerste lentebodes lieten zich al weer zien.

We hadden veel zin om buiten aan het werk te gaan. Helaas bezorgden mist, regen, nachtvorst en een temperatuur overdag rond de 7 graden ons geen aangename eerste week en geen warme Paasdagen. Het voorjaarsweer liet dus nog even op zich wachten. Binnen verleende onze houtkachel goede diensten en haalde het huis een beetje uit de winterkou. Gelukkig werd het de tweede week steeds aangenamer en konden we de tuin in. Heggen snoeien, planten verpotten, eenjarige in bakken, borders schoonmaken, rozen snoeien, mesten en onkruid wieden. We waren weer lekker  in ons element!

IMG_3043

Carla en haar vriendin Jeannette verbleven rond de paasdagen een weekje in de Morvan en wij hadden ze uitgenodigd om bij ons te komen eten. Terwijl wij donderdagavond samen gezellig aan tafel zaten, hoorden we plots een vreemde harde klap.  “Valt er een blok hout om in de haard?” En even later realiseerden we ons: “Ergens valt een boom om! ” en na een snelle inspectie ontdekten we dat er inderdaad tegenover ons huis een boom over de weg lag die een tweede boom in zijn val had meegenomen. De weg volledig versperd natuurlijk, maar gelukkig was de kruin van de boom precies tussen de openstaande poort voor onze oprit terecht gekomen en had Carla haar auto dit keer beneden geparkeerd in plaats van boven aan de weg! Wel had de boom in zijn val de telefoondraad vernield zodat wij geen telefoon en internet meer hadden, maar verder hadden wij wonder boven wonder geen schade.

IMG_3023

Wij hebben geprobeerd via Fred de brandweer te verwittigen. De burgemeester hebben we mobiel zelf gebeld maar die was niet bereikbaar. Na een kwartiertje wachten kwam pas de eerste automobilist aan en het toeval wilde dat deze man een motorzaag achter in zijn auto had liggen!IMG_3032 Dus veiligheidsjas aan en aan de slag! Met vereende krachten hebben we samen zo goed als het ging de weg weer vrijgemaakt en werden er later op de avond door iemand van de ‘Conseil General de la Nièvre’ borden geplaatst, de telefoonlijn plat op de weg vastgezet en gemarkeerd. De volgende dag kwamen drie mannen van dezelfde dienst de rest opruimen. Wij kregen al het hout cadeau: “Hoe wilt u het hebben? In stukken van 30, 40 of 50 cm?”  en zodoende liggen er nu flink wat in handzame lengtes gezaagde en door Fred gekliefde houtblokken te drogen in onze carport.

IMG_3035    IMG_3046
Dinsdag na de paasdagen werd de telefoonlijn pas weer gerepareerd en konden we eindelijk weer bellen en internetten. Ook de burgemeester kwam zelf even poolshoogte nemen, nam een aantal foto’s  en beloofde ons weer eens een poging te wagen om de eigenaren van het bos te sommeren de nu toch wel steeds gevaarlijker wordende situatie aan te pakken. Wij zijn benieuwd wanneer er iets gaat gebeuren, want na onze klacht van vorig jaar zijn de 4 eigenaren  door de gemeente aangeschreven maar is er verder niets gebeurd. Enkele hoge en dode bomen hangen nu angstig scheef over de weg en we zijn bang dat ze het bij de eerste de beste storm begeven…

IMG_3047Maar nu is de Lente dan toch echt begonnen met gelijk zomerse temperaturen van 25 en 27 graden! De verschillende vogeltjes vliegen af en aan om zich te goed te doen aan de zonnebloemzaden op de voedertafel . Ook de pindakaaspotten zijn in trek en de nestkastjes worden bewoond. De parasol is uit de berging gehaald, het terras is met de hogedrukspuit schoongemaakt en we maken nu al intensief gebruik van onze ‘buitenkamer’. Wat een verschil met de eerste week! Vandaag was het de dag om nieuwe clematissen te planten. We hadden het plan om de kale afrastering aan de voorkant te laten begroeien door verschillende clematissen. Afgelopen zomer hebben we er een aantal uit Nederland meegenomen, maar de helft heeft de winter niet gehaald. Nu hebben we een nieuwe poging gewaagd en we hopen maar dat de in Frankrijk gekochte planten zich wel hier in de grond thuis voelen.

De vrijdagavond is zoals gewoonlijk de samenkomst van de Nederlanders uit de omgeving in het plaatselijke café van Montigny. Zo langzamerhand komen steeds meer landgenoten met een tweede huis weer terug in de Morvan en is het een gezellig weerzien.

We maken afspraken om bij elkaar op bezoek te gaan, over de wintertijd na te praten en er worden ervaringen uitgewisseld en plantjes geruild. We genieten samen met vrienden op ons terras onder het genot van een hapje en een drankje van het uitzicht op het Lac dat momenteel héél vol staat! Het is een prachtig zicht op al het zachte groen, de bloesembomen en het water van het meer

IMG_3048

Het grote genieten is weer begonnen!

Herfst

IMG_2697

De zomer is voorbij en de herfst laat zich in al zijn geuren en kleuren zien. Het weer is erg wisselvallig, van fris, nat en mistig, tot zonnig met zelfs een warme föhnwind.  We branden af en toe weer lekker de houtkachel om het in huis wat aangenamer te maken. Ook dat hoort bij de gezelligheid van de herfst.

De tamme kastanjes rollen bij ons de helling af. Ze zijn klein dit jaar en niet zo talrijk als andere jaren. In tegenstelling tot de Fransen zijn wij er niet zulke liefhebbers van. Ik vind het té veel werk voor een niet zo smakelijk resultaat. Voor ons dus geen kastanjebrood, puree, soep, broodbeleg, taartvulling of gepofte kastanjes!

IMG_2261-001

Op het eiland in het meer

Het water in het meer is flink gezakt. Het grootste eiland is momenteel van twee kanten zelfs met de auto bereikbaar. We hebben er gisteren even een kijkje genomen en het is een raar idee dat enkele weken terug het water ettelijke meters hoger stond dan waar we gisteren rondliepen.

IMG_2770

Er vormt zich een binnenmeertje…

Je ziet het waterpeil per dag zakken! We hebben helaas afgelopen maand een georganiseerde rondleiding bij de stuwdam gemist, aangezien we op dat moment in Nederland waren. Anders hadden we wellicht geweten, waarom het water dit jaar zo snel gezakt is. We vermoeden dat het Seinebekken (voor de drinkwatervoorziening van Parijs) na deze warme zomer dit jaar extra water nodig heeft.

We besteden een groot deel van onze tijd aan het ‘winterklaar’ maken van de tuin. Zodra het weer het toelaat, zijn we er te vinden. De groene afscheiding met de buren was onderhand behoorlijk uit de kluiten gewassen, dus heeft Hans de haag rigoureus aangepakt en alles teruggesnoeid op heuphoogte.

IMG_2751

De hulst wordt aangepakt

IMG_2754

Veel groen om weg te werken

Het wegwerken van een metershoge hulst in de hoek van de tuin was nog het meeste werk! Karrenvrachten vol groenafval zijn weer bij de déchetterie of in het bos tegenover ons huis afgeleverd. De dikkere stammetjes worden in stukken gezaagd en te drogen gelegd en zijn volgend jaar wel weer mooie kachelhoutjes.

IMG_2750

Karrenvrachten naar de déchetterie

IMG_2766

En dit is het resultaat!

In de borders zijn wat planten opgeruimd en verplaatst, zijn de bollen de grond in, de rozen gesnoeid en aangeaard en de kwetsbare planten beschermd tegen de vorst. De balkonplanten komen in de laatste week van ons verblijf aan de beurt. We blijven hier tot eind oktober en dan gaat het huis een zoete winterslaap in tot begin april. We beschermen leidingen, boilers en radiatoren tegen de vorst en buurman Fred houdt tijdens onze afwezigheid een oogje in het zeil.  Maar voor het zover is, hebben we hier nog een leuke tijd voor de boeg, want we hebben eerst een feest voor te bereiden en nog enkele gasten te verwelkomen!

Vriendin Carla en ik vieren onze gezamenlijke 65ste verjaardag eerst in Frankrijk met zo’n 40 vrienden en kennissen om ons heen! Voor Carla en haar man Jan is het gelijk een beetje afscheid nemen, aangezien hun huis waarschijnlijk de komende winter verkocht is. Wie had ooit kunnen denken dat we hier zoveel leuke mensen zouden ontmoeten in die paar jaar? Tussen de gasten bevinden zich een aantal dierbare vrienden en we kijken uit naar hun komst.

We hebben samen de wijn ingekocht in een coöperatie in Mazenay en er gelijk een gezellig dagje van gemaakt met een etentje en bezoekje aan Nolay.

IMG_2748

Een romantisch hoekje in Nolay

We zijn druk bezig met het bedenken van verschillende hapjes, salades, hartige taarten etc. zodat het de gasten aan niets zal ontbreken.

Maar voor het zover is, komt eerst onze dochter een paar dagen bij ons logeren om na 7 maanden haar reis door ruim 15 landen van Europa hier af te sluiten. Die tijd is omgevlogen! We zijn benieuwd naar al haar verhalen, belevenissen, bevindingen en plannen en het is heerlijk om haar hier een paar dagen samen met haar vriend te kunnen verwennen.

En dan sluiten weer een heerlijke tijd in de Morvan af. Voor ons mogen er nog meer van deze zonnige jaren volgen!

IMG_2716

Fietsen langs het Canal du Nivernais

IMG_2650

Zo’n 25 km te westen van ons huis ligt het Canal du Nivernais en het behoort tot de mooiste kanalen van Europa. Het verbindt het Loirebekken met de Yonne in het Seinebekken, is 180 km lang en bevat 110 sluizen: 32 aan de Loire-kant en 78 aan de Seine-kant en is gebouwd tussen 1784 en 1841 met een tussenstop van enkele jaren tijdens de Franse Revolutie.

Oorspronkelijk is dit kanaal aangelegd om hout uit de Morvan voor de verwarming van Parijs vlottend te vervoeren, maar het werd tevens een transportweg voor onder andere wijn, granen, steenkool en kalksteen. De bouw begon in 1784 met het graven van de 758 meter lange Tunnel van La Collancelle, met aan de ene zijde de vijvers van Vaux en Baye als watervoorraad en aan de andere zijde een sluizencomplex met 16 trappen. Via een waterloop het ‘Rigole d’Yonne’ wordt dit deel van het kanaal gevoed met water uit ‘ons’ Lac de Panneciere. Zelfs een 152 meter lang aquaduct over 13 bogen, ‘l’aquaduc de Montreuillon’, werd er voor geconstrueerd. 

IMG_2240

Al met al kent de bouw van dit kanaal in die tijd vele huzarenstukjes, te beginnen met het graven van de tunnels door dwangarbeiders die dit werk af en toe met hun dood moesten bekopen, maar ook de aanleg van de vele sluisjes en de bouw van aquaducten. Economisch heeft het kanaal maar korte tijd voordelen opgeleverd. Met de  aanleg van spoorwegen en het gebruik van andere brandstoffen voor de kachels raakte het kanaal in onbruik. Tegenwoordig mag het kanaal enkel nog voor de pleziervaart gebruikt worden en probeert de overheid met forse subsidies het toerisme op en rond het kanaal te stimuleren.

IMG_2647

Voor ons een goede aanleiding om dit kanaal eens verder te verkennen. Tegenover het kasteel in Chatillon en Bazois huren we twee prima fietsen bij een aardige Nederlandse ondernemer.

 

IMG_2248

We fietsen over het goed onderhouden brede jaagpad een stuk naar het noorden en worden verrast door de serene rust die ervan uitstraalt. Af en toe kijken we hoe een plezierbootje geschut wordt in een van de vele sluisjes. Ook dat gebeurt in alle rust met enkel het geluid van stromend water. De sfeer langs het kanaal is idyllisch.

IMG_2659                               IMG_2654

We komen langs lieflijke sluiswachtershuisjes al of niet opgekocht en gerenoveerd onder voorwaarde om er een atelier, een café of ander toeristische trekpleister van te maken.

IMG_2651

In deze tijd van het jaar is het er stil, de vakanties zijn voorbij, we komen nauwelijks nog fietsers tegen en de paar plezierbootjes die door het kanaal varen genieten van hun koffie of wijntje op het dek. Tegen lunchtijd komen we bij de 16 sluisjes een eigenaardige stopplaats tegen.

IMG_2237IMG_2244

Hier heeft een oude hippie zich uitgeleefd in en rond een ‘Hans en Grietje’-huisje, met een allegaartje aan artistieke grapjes, kunst, poppen, foto’s, kleden op het fietspad, een bootje vol muziek, tafeltjes gemaakt van verkeersborden en een bord met de aankondiging dat er iets te eten en te drinken valt. Dit laatste blijkt enkel een crêpe met confiture en een blikje fris te zijn, maar we hebben tenminste iets in onze maag en een hoofd vol indrukken!

IMG_2252

We nemen dezelfde weg weer terug en bekijken de route weer met andere ogen met af en toe een ‘Bonjour!’ voor een visser, een sluiswachter of een schipper. Om ons heen het stille landschap van de Bourgogne. Tegen drieën zijn we met een beetje doorgezeten zitvlak maar heel tevreden weer terug bij de fietsverhuurder (zie: www.velotouri.com). De fietsen hebben het prima gedaan en wij hebben wel een kopje koffie met een taartje verdiend… Volgende keer het stuk zuidwaarts! 

IMG_2251

IMG_2249

Het kasteel van Chatillon en Bazois